हल्ली नात्यात स्पर्धा वाढली आहे का?
अगदी खरं आहे — हल्ली नात्यांमध्ये स्पर्धा वाढली आहे, आणि ती खूप सूक्ष्म आणि भावनिक स्वरूपात दिसून येते. आधी प्रेम, विश्वास, आणि आपलेपणा जिथे असायचा, तिथे आता एक "comparison culture" हळूहळू शिरकाव करत आहे. का आणि कसं हे होतंय — याचा थोडक्यात अभ्यास करूया:
💢 1. तुलनेंतून येणारी स्पर्धा
“त्याच्या पार्टनरने एवढं गिफ्ट दिलं… माझा का देत नाही?”
“ते दोघं एकत्र ट्रिपला गेले… आपण अजूनही वेळ काढू शकत नाही.”
सोशल मीडियामुळे सतत इतरांची सुखं आपल्या नात्याशी तुलना करण्याची सवय लागते.
यातून "मी मागे पडतेय का?" अशी सतत भावना तयार होते — आणि तीच स्पर्धा जन्माला घालते.
🧠 2. स्वतःला सिद्ध करण्याची गरज
आजची पिढी अधिक आत्मनिर्भर, ambitious, आणि “माझंही काहीतरी असायला हवं” अशा विचारांमध्ये आहे.
त्यामुळे अनेकदा नात्यातही "मी कमी नाही" हे दाखवण्याची एक छुपी चढाओढ सुरू होते.
प्रेमाऐवजी comparison, partnership ऐवजी performance वाढलेली दिसते.
💬 3. नात्यांमध्ये ‘मी’ वाढलंय, ‘आपण’ कमी झालंय
“तिच्या पेक्षा मी जास्त sacrifice केलंय,”
“त्याने माझ्या यशासाठी काहीच केलं नाही,”
एकमेकांची साथ कमी, आणि आपापली बाजू जास्त ठळक होते.
📉 4. ताण, कमी सहनशीलता, आणि इगो
एखाद्याने प्रगती केली, की दुसऱ्याला असुरक्षित वाटू लागतं.
किंवा एखाद्याने वेगळा decision घेतला की, “माझ्याशी स्पर्धा करतोय का?” असं वाटतं.
यातून राग, मत्सर, आणि तुटलेली संवादशैली निर्माण होते.
🌱 पण त्यातून मार्ग आहे का?
हो. नक्कीच आहे.
✅ संवादातून clarity आणणं
✅ comparison टाळणं
✅ "आपण एक टीम आहोत" ही भावना पुन्हा रुजवणं
✅ आणि इगो बाजूला ठेवून एकमेकांच्या यशात खऱ्या मनानं आनंद मानणं
हे केल्यास नात्यांतील स्पर्धा कमी करता येते.
तुम्हाला कधी असं वाटलं आहे का की, एखाद्या नात्यात तुम्हीही स्पर्धेच्या दबावाखाली आला होतात?
किंवा तुमच्या यशाने कोणी जवळचाच अस्वस्थ झाला आहे असे जाणवले का?
तुमचा सुद्धा असा काही अनुभव असेल, तर नक्कीच शेअर करा.
गौरी हर्षल
स्वतःला शोधताना
